Kinderen en rouwverwerking
Als iemand van wie je houdt is doodgegaan lijkt het soms net of niemand echt begrijpt hoe het voelt.
Wat is er gebeurd?
Of wist je dat het zou gebeuren?
Was het door een ongeluk? Of door een ziekte? Of door zelfdoding?
Ieder kind heeft iets heel anders meegemaakt. Maar er is iets dat hetzelfde is:
Hun vader of moeder is doodgegaan…
School…
Voor het eerst weer naar school als je vader of moeder net is doodgegaan.
Hoe is dat?
Toen zijn vader net dood was, vroeg Joost aan zijn moeder:
Zijn er ook scholen alleen maar voor kinderen zonder papa?
“Nee, die zijn er niet”, antwoorden zijn moeder.
“Dan wil ik nooit meer naar school”, zei Joost toen.
- Was dat voor jou ook zo?
- Of vond je het juist fijn om weer naar school te gaan?
- Waar ga je naar toe als je dood bent?
- Wanneer kom je uit de kist en weer bij ons?
- Bestaat de hemel?
- Hoe is het om dood te zijn?
- Hoe voel je je?
- Wat is er veranderd?
- Hoe ga je om met je verdriet?
- Een nieuw iemand in huis?
Rouwverwerking voor kinderen, om te praten over wat er is gebeurd, om naar je verhaal te luisteren, je te helpen bij je verdriet, op momenten dat je getroost wil worden.
Als je het zelf niet hebt meegemaakt, dan kun je het niet echt begrijpen.
Zelfs Hanna begrijpt het niet echt. Zij is mijn hartsvriendin. Vaak zijn we zo melig dat we niet meer kunnen staan. Ik praat niet zo vaak met haar over papa. Hanna begrijpt me wel, maar ik praat liever met iemand die ook iemand heeft verloren. Ze denkt wel dat ze het begrijpt, maar in het echt begrijpt ze het gewoon niet.Ik dacht eerst ook dat ik het begreep, maar als iemand echt dood is, begrijp je het veel beter.
Laatst aangepast ( zondag, 26 december 2010 17:31 )
